دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 3 1 2013 08 23 طایفه مستقل عرب کُتی؛ بزرگ‌ترین گروه عشایری عرب کوچرو در منطقه ورامین تهران 89 69 50674 10.22059/ijar.2013.50674 FA سید علی‌رضا هاشمی دانشجوی دکتری فلکلور در آکادمی علوم تاجیکستان Journal Article 2012 09 22 عشایر ایران به دلایل مختلفی دارای اهمیت هستند، اول از این نظر که سهم بزرگی از جمعیت کشور را تشکیل می­‌دهند و اساس معیشت آنان مبتنی بر دامداری سنتی است، دوم کوچ­گری و جا­به­‌جا شدن بین   آنها میان ییلاق و قشلاق که به منظور تعلیف دام در مراتع طبیعی و بهره­‌جویی از تنوع آب و هوایی صورت می­‌گیرد و سوم وابستگی آنها به ساختار سیاسی ـ اجتماعی مبتنی بر سلسله مراتب ایلی که از شاخص‌­های مهم شناخت اجتماع عشایری است. پژوهش بر روی ایلات، عشایر و اقوام ایرانی آداب و رسوم، فرهنگ و ساخت اجتماعی جامعه ایلی را نمایان می­‌سازد و با پرداختن به سازمان اجتماعی و شیوه اقتصادی می‌توان به برنامه­‌ریزی برای یافتن راه­کارهای اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کمک کرد. در دهه‌­های اخیر در نتیجه تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور، جامع عشایر تغییرات اساسی کرده است، متلاشی شدن نظام قبیله­‌ای، فراموشی سنت­‌های فرهنگی، جایگزینی فرهنگ مردمان یکجا­نشین، تغییر در نوع معیشت و سکونت یا مهاجرت شهری، مواردی است که فرهنگ عشایر کوچرو را تحت شعاع قرار داده است. هدف این بررسی توصیف وضعیت اجتماعی ـ فرهنگی طایفه مستقل عرب کُتی یکی از بزرگ‌ترین طوایف عرب کوچرو در نزدیکی تهران است که به عنوان بخشی از تغییرات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به وجود‌‌آمده در آن به دلیل هم‌جواری با شهر ورامین و کلان­شهر تهران  بوده است. https://ijar.ut.ac.ir/article_50674_0b914881fafd69b5185a96e0d9cfdb99.pdf