دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 5 2 2015 09 23 Tehran Subway and Daily Life مترو و زندگی روزمره (مطالعه موردی شهر تهران) 99 116 59021 10.22059/ijar.2015.59021 FA ستار پروین استادیار دانشگاه علامه طباطبایی عبدالحسین کلانتری دانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران علی‌رضا مرادی دانشجوی دکترای ارتباطات دانشگاه تهران Journal Article 2016 10 26 The aim of this study is to scrutinize the daily lives of citizens of in Tehran subway, considered as a social space. The research method includes both documentary and ethno methodology, with emphasis on a theoretical approach to daily life. The emergence and construction of reality of subway in a city is something more than a mere means of transport that can contain environmental, economic, and psychological advantages. Besides, subway develops fundamental social changes on our behavior and daily routines. And essentially, it even affects urban geometric space, concepts such as near and far, the place value and property prices and subsequently human urban population. The results indicate that the Tehran subway has been the source of changes in people's everyday lives, since it has reduced social distances in positive and negative directions. هدف اصلی حمل‌ونقل ایجاد امکان جابه‌جایی و دسترسی برای انسان‌ها و کالاهای ساخته‌شده توسط آنها و همچنین کالاهای مورد نیاز آنها است؛ حمل‌ونقل در جوامع امروزی بیش از اینکه یک مسئله فنی و مهندسی باشد، یک مسئله اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی محسوب می‌شود. مطالعه حاضر به بررسی زندگی روزمره شهروندان تهرانی در مترو به عنوان یک فضای اجتماعی می‌پردازد. روش تحقیق شامل روش اسنادی و روش‌شناسی مردم‌نگارانه و تأکید نظری بر رویکرد زندگی روزمره و تغییرات مترو در زندگی روزمره افراد استفاده‌کننده است. واقعیت احداث و ورود مترو به درون یک شهر، چیزی بیش از یک وسیله صرف حمل‌ونقل است که می­تواند مزایای زیست- محیطی، اقتصادی و روانی زیادی در‌بر‌داشته باشد، مترو علاوه بر همه اینها تغییرات اجتماعی بنیادینی در رفتار، کردار و شیوه­های انجام کارهای روزمره ما دارد و به شکل بنیادی­تری، حتی فضای هندسی شهری و مفاهیمی مانند نزدیک و دور را هم تحت تأثیر قرار می­دهد، ارزش مکان­ها و قیمت املاک را به شدت تحت تأثیر قرار می­دهد و حرکت جمعیت­های انسانی در درون شهرها را به شدت متأثر می‌سازد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که مترو علاوه بر ابعاد روانی، زیست‌محیطی و اقتصادی، دارای بعد اجتماعی و فرهنگی است که در تجربه زیست افراد در زندگی روزمره در کلان‌شهر تهران نمایان می‌شود. بر این اساس، مترو سبب تغییراتی در زندگی روزمره افراد شده است از آن جمله می‌توان بر کوچک شدن تهران، انتقال تهران به زیرزمین- شکل‌گیری فضایی برای روابط اجتماعی- و کسب درآمد برای عده‌ای و همچنین وجود آسیب‌های اجتماعی متعدد اشاره کرد. https://ijar.ut.ac.ir/article_59021_137be53ecd7b3befdd2407d412578568.pdf