دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Anthropology of Disaster: A Case Study of the Second Generation of Survivors of the Iran-Iraq War (Case of Children of Spinal Cord Amputation Veterans) انسان شناسی فاجعه: مطالعه موردی نسل دوم بازماندگان جنگ تحمیلی ایران و عراق (مورد: فرزندان جانبازان قطع نخاعی) 1 20 102155 10.22059/ijar.2025.391679.459909 FA احمد نادری دانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران 0000-0001-5266-8094 محمد اویسی فردوئی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران Journal Article 2025 03 07 Purpose: Anthropologists study war as a "social event" in terms of its nature, origin, method, dimensions, and contexts, and attach importance to its cultural and social consequences. The imposed war has affected various areas of society, especially anthropological dimensions, and is still not without effect. However, the inattention and silence of humanities scholars, especially in Iranian society, in this regard is clearly visible. War is one of the greatest human and natural disasters in the world. In the Iran-Iraq war, we are faced with one of the greatest human losses in the country. As its survivors, spinal cord amputation veterans have an important position in understanding and explaining the issue of war. Their children, as a new and dynamic generation after the war and the post-war period, have many problems and issues in their lived experience of this family situation. The important question in this research is what direct and indirect effects will the disaster have on the families of veterans and what experience do the children of veterans face in the family context as important members of the family in terms of individual and social dimensions? Methodology: In accordance with the subject and purpose of this study, which is to examine the lived experience of children of spinal cord amputation veterans, the adopted method is the one called phenomenological. Phenomenological method is a branch of qualitative method that is different from quantitative and survey methods. Qualitative method is a desirable method in the field of anthropological studies and a method that provides sufficient opportunity and possibility for the researcher and social researcher to understand and represent the complexities of the subject. The subjects of the study are children of spinal cord amputation veterans in terms of "gender" as "boys" and "girls" and also in terms of "age" as the minimum age at which a person can easily answer questions and there are no restrictions at older ages. The samples will be limited to the "spatial area" of Tehran and Qom provinces. Findings: The results obtained indicate their typology into three groups: 1. Highly dependent in terms of family relationships and interactions 2. Avoidant of family and harsh behavioral reactions towards family 3. Finally, children who inevitably took a stance of tolerance and tolerance. The most important reasons for the creation of problems in the second and third groups are multiple vulnerabilities in the lived experience of these children. From the individual perspective: psychological and psychological trauma after the accident, physical trauma resulting from membership in such families, from the family perspective: role-playing instead of parents, the upbringing model of self-centered parents, conflicts resulting from adoption, semantic and identity conflicts within the family, from a cultural perspective: lack of social support and the negative effects of the political system's support in the form of purely propaganda and exaggerated policy-making. Considering the approaches of cognitive anthropology and disaster anthropology, an attempt has been made to understand and analyze the lived experience of children of spinal cord amputation veterans and to understand and appreciate the quality of their lives هدف: انسان‌شناسان مطالعه جنگ را به عنوان یک «واقعه اجتماعی» از نظر ماهیت، منشأ، روش، ابعاد و زمینه‌ها مطالعه نموده و پیامدهای فرهنگ و اجتماعی آن را مورد اهمیت قرار می‌دهند. جنگ تحمیلی بر عرصه‌های مختلف جامعه به ویژه ابعاد انسان‌شناختی تأثیر گذاشته و همچنان بی‌تاثیر نیست. با این وجود بی‌توجهی و سکوت اندیشمندان علوم انسانی به ویژه در جامعه ایران در این زمینه به خوبی قابل مشاهده است.جنگ یکی بزرگترین فجایع انسانی و طبیعی در دنیا است. در جنگ ایران و عراق با یکی از بزرگترین خسارات انسانی در کشور مواجه‌ایم. جانبازان قطع نخاعی به عنوان بازماندگان آن، از جایگاه مهمی در شناخت و تبیین مسئله جنگ برخوردار هستند. فرزندان آنها به عنوان نسلی جدید و پویا پس از جنگ و دوره پساجنگی دارای مشکلات و مسائل فراوانی در تجربه زیسته خود از این موقعیت خانوادگی هستند. پرسش مهم در این پژوهش این است که فاجعه چه تاثیرات مستقیم و غیر مستقیمی بر خانواده جانبازان خواهد گذاشت و فرزندان جانبازان در زمینه خانوادگی به عنوان یکی از اعضای مهم خانواده با چه تجربه‌ای در ابعاد فردی و اجتماعی مواجه هستند؟ روش شناسی: به اقتضای موضوع و هدف این پژوهش که بررسی تجربه زیسته فرزندان جانباز قطع نخاعی است، روش اتخاذی همان روشی است که تحت عنوان پدیدارشناختی است. روش پدیدارشناختی شاخه‌ای از روش کیفی است که با روش کمی و پیمایشی متفاوت خواهد بود. روش کیفی روشی مطلوب در حوزه و مطالعات مردم‌شناختی قرار دارد و روشی که فرصت و امکان کافی برای درک و فهم و بازنمایی پیچیدگی‌های موضوع را برای محقق و پژوهشگر اجتماعی فراهم می‌سازد. سوژه‌های مورد مطالعه فرزندان جانباز قطع نخاعی از نظر «جنسیت» فرزندان «پسر» و «دختر» و همچنین از نظر «سنی» از حداقل سنی که هستند که فرد بتواند به راحتی به سوالات پاسخ دهد و در سنین بالاتر محدودیتی وجود نداشته باشد. نمونه‌ها در «محدوده مکانی» استان تهران و استان قم محدود خواهد شد. یافتهها: نتایج به دست آمده حاکی از تیپولوژی آنان به سه گروه است: ١. به شدت وابسته از نظر روابط و تعاملات خانوادگی ٢. گریزان از خانواده و واکنش‌های رفتاری تند در برابر خانواده ٣. در نهایت فرزندانی که به ناچار موضع تحمل و مدارا را در پیش گرفتند. مهم‌ترین دلایل ایجاد مسائل در گروه دوم و سوم آسیب‌پذیری چندگانه در تجربه زیسته این فرزندان است. از بعد فردی: آسیب‌های روحی و روانی پس از حادثه، آسیب‌های جسمی ناشی از عضویت در چنین خانواده‌هایی، از بعد خانوادگی: نقش‌پذیری به جای والدین، الگوی تربیتی والدین خودمحور، تعارضات ناشی از فرزندخواندگی، تعارضات معنایی و هویتی درون خانوادگی، از منظر فرهنگی: عدم حمایت اجتماعی و تاثیرات منفی حمایت‌های نظام سیاسی در قالب سیاست‌گذاری صرفاً تبلیغی و اغراق‌آمیز. با توجه به رویکردهای انسان‌شناسی شناختی و انسان‌شناسی فاجعه سعی در فهم و تحلیل تجربه زیسته فرزندان جانبازان قطع نخاعی و در جهت فهم و درک کیفیت زندگی آن‌ها شده است

https://ijar.ut.ac.ir/article_102155_b189ec1e95d2b879a60c79864abf7a62.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Studying the Ethnography of People's mourning sounds (műr) during the Imposed War (Case Study: Ilam Province) مطالعه مردم‌شناختی مویه‌های مردمی در دوران جنگ تحمیلی (مطالعه موردی استان ایلام) 21 46 98607 10.22059/ijar.2024.375371.459863 FA مینو سلیمی استادیار، گروه مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 04 21 Purpose- Despite the years that have passed since the imposed war, the war remains present in our literature, history, and culture. Mourning is one of the very ancient traditions that has survived from ancient Iran, expressed in response to great tragedies such as the death of loved ones, elders, youths, warriors, and heroes of war. By understanding these mourning traditions, which evoke memories of the imposed war, the valor and sacrifices of that time, and the continuing spirit of patriotism and martyrdom, one can gain insight into an identity-forming element of the region. Given the role and function that "mourning" has in this community, studying it across all cultural and geographical areas of Ilam province, which is one of the war-affected regions, helps to better understand the culture of this area in how it experienced the war. Therefore, the aim of this study is to recognize the mourning and related traditions of the imposed war in Ilam province, to understand their themes and underlying messages, and to explore how the era of the imposed war is reflected in mourning practices across different regions and their differences. Methodology- This research is qualitative and based on ethnographic methods and unstructured deep interviews conducted in Ilam province (its cities and villages) as one of the war-affected areas of the country. In this context, mourning traditions were collected and analyzed based on purposive sampling. Findings- The study and analysis of the collected mourning traditions revealed that the experience of war has significantly influenced the mourning practices and their internal themes among the people of Ilam. Since these traditions manifest in mourning rituals and fall within the realm of ritual and traditional music, they also encompass patience, how to confront death, and the valuation of life and the status of martyrs. This study showed that, in addition to historical themes, the experience of war has led to the emergence of other themes such as coping with war, displacement, heroism, sacrifice, chivalry, the mythology of war martyrs, and the display of bravery associated with figures like Haj Qasem. Conclusion- The recitation of mourning for the martyrs of Ilam is not limited to times of mourning; it sometimes includes songs that are expressed in times of longing and separation, filled with sorrow during the month of Muharram and the anniversaries of the deaths of youths or unknown martyrs. This is why the music and rhythm derived from it are woven into the minds of Ilam's children from an early age. The study of mourning traditions, alongside the customs observed at the time of death for martyrs, shows that the appreciation of heroes and martyrs, and the legends who sacrificed their lives to uphold national and Islamic values, is an integral part of the cultural fabric of this region, contributing to the continuity of these values among its people, making them precious and a vital part of the culture of this land هدف: با وجود گذشت سال‌ها بعد از جنگ تحمیلی، جنگ در ادبیات، تاریخ و فرهنگ ما حضور دارد. مویه یکی از سنن بسیار کهن و بر جای مانده از ایران باستان است که در وصف مصیبت‌های بزرگ چون مرگ عزیزان، بزرگان، جوانان، پهلوانان و قهرمانان جنگ سروده می‌شود. با شناخت این مویه‌ها که یادآور روزهای دوران جنگ تحمیلی، رشادت‌ها و ایثارگری‌های آن دوران و ادامه روحیه وطن‌پرستی و شهادت‌خواهی است، می‌توان به شناخت عنصری هویت بخش از منطقه دست یافت. با توجه به نقش و کارکردی که «مویه»‌ها در این جامعه دارند، مطالعه آن‌ها در تمام مناطق فرهنگی و جغرافیای استان ایلام که یکی از مناطق جنگ‌زده است به درک مناسب‌تر فرهنگ این منطقه در نحوه تجربه جنگ کمک می‌کند. بر این اساس هدف از انجام مطالعه حاضر، شناخت مویه و مورهای‌ مربوط به جنگ تحمیلی در استان ایلام، شناخت مضامین و درونمایه‌های آنان و نحوه انعکاس دوران جنگ تحمیلی در مویه‌ها در مناطق مختلف و تفاوت آنان با یکدیگر است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر تحقیقی کیفی و مبتنی بر روش مردم‌نگاری و مصاحبه عمیق ساختار نیافته است که در استان ایلام (شهرها و روستاهای آن) به عنوان یکی از مناطق جنگ‌زده کشور انجام گرفته است. در این راستا به جمع آوری مویه‌ها‌ و تحلیل آنان بر اساس نمونه‌گیری هدفمند پرداخته شد. یافته‌ها: مطالعه و تحلیل مویه‌های گردآوری شده نشان داد که، تجربه جنگ در میان مردم ایلام تاثیر به سزایی در مویه‌‌ها و مضامین درونی آنان گذاشته است. از آنجا که مویه‌ها در آیین‌های سوگ نمود می‌یابند و در حوزه موسیقی آیینی و سنتی قرار می‌گیرند؛ صبر و نحوه رویارویی با مرگ و ارزش گذاری زندگی و مقام شهدا را نیز با خود به همراه دارند. این مطالعه نشان داد که علاوه بر مضامین تاریخی در این مویه‌ها، تجربه جنگ سبب شکل‌گیری مضامین دیگری مانند؛ نحوه رویارویی با جنگ، آوارگی، سلحشوری، فداکاری، جوانمردی و جوانمرگی، اسطوره‌گی شهدای جنگ و نمایش دلیری حاج قاسم شده است. نتیجه‌گیری: خواندن مویه برای شهدای ایلام فقط منحصر به زمان سوگ نیست و گاه شامل سرودهایی می شود که در زمان دلتنگی و فراق با حزن و اندوه در ماه محرم و زمان وفات جوانان و یا شهادت شهدای گمنام بر زبان زن و مرد ایلامی جاری می شود و به همین دلیل است که موسیقی و ریتم حاصل از آن، از کودکی در تار و پود ذهن کودکان ایلامی جای می‌گیرد. مطالعه مویه‌ها در کنار آداب و رسومی که در زمان مرگ برای شهیدان برگزار می‌شود نشان می‌دهد که قدرشناسی قهرمانان و شهیدان و اسطورهایی که در جهت تداوم و حفظ ارزش‌های میهنی و اسلامی جان خود را فدا نموده‌اند، جزیی از تار و پود فرهنگ مردم این منطقه است که باعث داوم ارزش‌های این مردم می‌شوند و به همین دلیل گرامی و عزیز و پاره تن فرهنگ این مرز و بوم هستند.

https://ijar.ut.ac.ir/article_98607_320560c4e0fbd7ce096d1f94398fdb11.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Anthropological Study of the Phenomenon of Prayer and Amulet Writing in Ilam City مطالعه انسان شناختی پدیده دعا و دعانویسی در شهرایلام 47 64 98866 10.22059/ijar.2024.379904.459880 FA منصور منصوری مقدم استادیار گروه مردم شناسی دانشگاه مازندران Journal Article 2024 07 27 Purpose- Anthropology, as a social science, studies human societies and cultures. One aspect examined in this field is religious and spiritual beliefs and rituals, including prayer and amulet writing. In official religion, prayer is considered a spiritual and worship act and a means for direct communication with God, expressing needs, and making individual and collective requests. In unofficial (or folk) religion, prayer holds a similar status to official religion, but with the difference that in this case, prayer is not seen as a direct communication with God. Instead, believers view prayer as a practice through which the power and abilities of figures known as amulet writers, mullahs, and sayyids influence various life events for themselves and others. Thus, prayer and amulet writing can be seen as complex phenomena, sometimes resembling magic, and at other times being part of religious beliefs and practices. This research examines beliefs, diversity of perspectives, generational and gender differences, and the reasons for consulting amulet writers in Ilam province. It explores the role of prayer and amulet writing in addressing various everyday problems. This study aims to provide a better understanding of the social and cultural impacts of prayer and amulet writing in a specific society. Methodology- Data collection was conducted through field studies (observing ritual details, execution methods of prayers, and related beliefs) and interviews and conversations (to access personal views and experiences of individuals and various groups) in Ilam province, with an emphasis on the city of Ilam. The collected data were analyzed by identifying themes, patterns, and key concepts. Findings-The results of the research show that belief in prayer and amulet writing is a multifaceted and complex phenomenon influenced by social, cultural, and generational factors, categorized into three main groups: believers in prayer and amulets, non-believers, and the undecided. Individuals have different perspectives on prayer and amulets based on their personal experiences and social environments. The research indicated that belief in prayer and amulets is more prevalent among older generations than younger ones, and women believe in prayer more than men. Cultural and social factors and women's varied life experiences play a significant role in this belief. Conclusion- The results also reveal that individuals consult amulet writers for various reasons, including resolving everyday problems, psychological and emotional issues, family and social problems, and illnesses. Additionally, amulet writing can sometimes have negative and destructive effects. This research also examines the differences and types of amulet writers, the methods of performing prayers, the places and tools used, and the complexity of their actions. It demonstrates that despite technological advancements and social changes, prayer and amulet writing still play a significant role in the culture and beliefs of the people in this region. This indicates a deep integration of religious and cultural beliefs with individuals' psychological and emotional needs هدف: مردم‌شناسی به عنوان یک علم اجتماعی، به مطالعه‌ی جوامع انسانی و فرهنگ‌ها می‌پردازد. یکی از جنبه‌های مورد بررسی در این علم، باورها و آیین‌های دینی و مذهبی است که دعا و دعانویسی نیز در این حوزه قرار می‌گیرد. دعا در دین رسمی یک عمل عبادی و معنوی است و وسیله ای است برای ارتباط مستقیم با خداوند، ابراز نیازها، و درخواست های فردی و جمعی در نظر گرفته می شود. در دین غیررسمی(یا دین عامیانه) دعا از جایگاهی مشابه با دین رسمی برخوردار است، اما با این تفاوت که در این حالت، دعا راه ارتباطی مستقیم برای ارتباط با خدا، ابراز نیاز و درخواست به شمار نمی آید بلکه معتقدان به دعا، آن را به عنوان باور و عملی در نظر دارند که از طریق قدرت و توانایی شخصیت های تحت عنوان دعانویس، ملا و سید به دنبال تاثیرگذاری بر رویدادهای مختلف زندگی خود و دیگران هستند. به همین دلیل می توان گفت که دعا و دعانویسی موضوعی پیچیده است که در برخی از مواقع شکل جادو به خود می گیرد و در شرایط دیگر، بخشی از باورها و کردهای دینی به شمار می آید. این تحقیق به بررسی باورها، تنوع دیدگاه‌ها، تفاوت‌های نسلی و جنسیتی، و دلایل مراجعه به دعا نویسان در استان ایلام پرداخته و نقش دعا و دعانویسی در مواجهه با مشکلات مختلف روزمره را مورد بررسی قرار می‌دهد. بنابراین تحقیق حاضر به دنبال پاسخ به این سوالات می باشد که چه عواملی در باور به دعا و دعانویسی در استان ایلام نقش دارند و چگونه تفاوت های نسلی و جنسیتی بر این باورها تاثیر می گذارند؟ همچنین چه دلایلی باعث مراجعه افراد به دعانویسان می شود و نقش دعا و دعانویسی در مواجه با مشکلات روزمره چیست؟ این پژوهش تلاش دارد تا فهم بهتری از تأثیرات اجتماعی و فرهنگی دعا و دعانویسی در جامعه‌ای خاص به دست آورد. روششناسی: کار جمع آوری داده ها از طریق مطالعه میدانی(مشاهده جزییات آیین ها، نحوه اجرای دعاها و باورهای مرتبط) و مصاحبه و گفتگو(به منظور دستیابی به دیدگاه ها و تجربیات شخصی افراد و گروه های مختلف) استان ایلام و با تاکید بر شهر ایلام انجام گرفت. در ادامه داده های جمع آوری شده با استفاده از شناسایی تم ها، الگوها و مفاهیم کلیدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج تحقیق نشان می‌دهد که باور به دعا و طلسم پدیده‌ای چندوجهی و پیچیده است که تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی و نسلی قرار دارد و به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: مؤمنان به دعا و طلسم، بی‌اعتقادان، و مرددین. افراد با توجه به تجربیات شخصی و محیط اجتماعی خود، دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به دعا و طلسم دارند. تحقیق نشان داد که اعتقاد به دعا و طلسم در نسل‌های قدیم بیشتر از نسل‌های جوان است و زنان بیش از مردان به دعا اعتقاد دارند. عوامل فرهنگی، اجتماعی و تجربیات متفاوت زنان از زندگی، نقش مهمی در این باور دارند. نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیانگر آنست که افراد به دلایل مختلفی از جمله حل مشکلات روزمره، مشکلات روحی و روانی، مشکلات خانوادگی و اجتماعی، و بیماری‌ها به دعا نویسان مراجعه می‌کنند. همچنین، دعانویسی در برخی موارد می‌تواند تأثیرات منفی و مخربی نیز داشته باشد. این تحقیق همچنین به تفاوت‌ها و انواع دعانویسان، روش‌های اجرای دعا، مکان‌ها و وسایل مورد استفاده، و پیچیدگی اعمال آنها می‌پردازد و نشان می‌دهد با وجود پیشرفت‌های تکنولوژیکی و تغییرات اجتماعی، دعا و دعانویسی همچنان نقش مهمی در فرهنگ و باورهای مردم این منطقه ایفا می‌کنند و این نشان‌دهنده ترکیب عمیق باورهای مذهبی و فرهنگی با نیازهای روانی و عاطفی افراد است

https://ijar.ut.ac.ir/article_98866_20f46c22e71bc232e212433238538987.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 A humanistic study of the iconography of the Qajar-era lacquerwares of the Malek National Museum based on the theory of visual attention (TVA) of Bundesen مطالعه انسان‌گرایانه پیکرنگاری قلمدان‌های لاکی دوره قاجار بر پایه نظریه توجه بصری (TVA) بوندسن 65 87 99176 10.22059/ijar.2024.379877.459883 FA الهه پنجه باشی دانشیار گروه نقاشی ، دانشکده هنر ، هیات علمی دانشگاه الزهرا س، تهران ، ایران نگار نجیبی دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. 0000-0002-8276-5853 Journal Article 2024 08 07 Purpose- Therefore, the objectives of this article are: to study the reflection of humanistic cognitive concepts between the face and body parts performing an action in complex social scenes with different levels of social interaction and individual vs. social factors depicted in the pictorial scenes of Laki Qajar's pens. In Malik National Museum and also, the analysis of the cognitive concepts of iconography aims to investigate the human personality of these figures.The questions that are raised in this article are in the order that the human motifs illustrated on the Qajar era lacquerware are drawn at what different levels of social interaction and individual factors? What humanistic concepts do the iconography motifs of these pens often have, and how is the visual attention to these characters explained in the context of social and individual scenes? Methodology- This article deals with the identification and study of illustrated iconography on the Qajar period lacquered pencils with the descriptive-analytical method and collecting information in a library manner according to the approach of humanistic cognitive concepts based on Bundesen's theory of visual attention. Findings- In the analysis of the human figures of Qajar Period Laki Qalamdan, one should pay attention to humanistic cognitive concepts such as their personality. In addition, the study of the iconography of the Qajar period lacquerware shows that the drawn human motifs follow almost similar aesthetic patterns and are influenced by the arrival of European artistic ideas. As in the portrait design, an incomplete imitation of realism can be seen in the designs. Conclusion- The results of the research show that based on Bundesen's theory of visual attention (TVA) and the analysis of motifs using color scan patterns, human personality is considered as an important factor in attracting visual attention in the iconography of the Qajar period lacquered wallets, and it depends on the type of activity and personality of the figure. Humans are related in social and individual scenes in the form of portraits هدف- ازاین‌رو، اهداف این نوشتار عبارت‌اند از: مطالعه بازتاب مفاهیم شناختی انسان‌گرایانه بین صورت و اعضای بدن در حال انجام یک عمل در صحنه‌های اجتماعی پیچیده با سطوح مختلف تعامل اجتماعی و عوامل فردی در مقابل اجتماعی به تصویر کشیده شده در صحنه‌های پیکرنگاری قلمدان‌های لاکی قاجار در موزه ملی ملک و همچنین، تحلیل مفاهیم شناختی پیکرنگاری در پی بررسی شخصیت انسانی این پیکره‌هاست. پرسش‌های که در این مقاله مطرح می‌شود، به‌این‌ترتیب است که نقوش انسانی مصور شده بر قلمدان‌های لاکی دوره قاجار در چه سطوح مختلفی از تعامل اجتماعی و عوامل فردی ترسیم شده‌اند؟ نقوش پیکرنگاری این قلمدان‌ها غالباً دارای چه مفاهیم انسان‌گرایانه هستند و توجه بصری به این شخصیت‌ها در زمینه صحنه‌های اجتماعی و فردی به چه صورت تبیین می‌شود؟ روش شناسی- این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه‌ای طبق رویکرد مفاهیم شناختی انسان‌گرایانه بر پایه نظریه توجه بصری بوندسن به شناسایی و مطالعه پیکرنگاری مصور شده بر روی قلمدان‌های لاکی دوره قاجار می‌پردازد. یافته‌ها- در تحلیل پیکره‌های انسانی قلمدان لاکی دوره قاجار باید به مفاهیم شناختی انسان‌گرایانه چون شخصیت آن‌ها توجه کرد. علاوه بر این، بررسی پیکرنگاری قلمدان لاکی دوره قاجار نشان می‌دهد که نقوش ترسیم شده انسانی از الگوهای زیبایی‌شناسی تقریباً مشابه و متأثر از ورود تفکرات هنری اروپایی تبعیت کرده است. چنانچه در طراحی پیکرنگاری تقلیدی ناقص از واقع‌گرایی در طراحی‌ها دیده می‌شود. نتیجه‌گیری- نتایج نشان می‌دهد که بر اساس نظریه توجه بصری (TVA) بوندسن و تحلیل پیکرنگاری قلمدان‌های لاکی، پیکرنگاری شخصیت انسان در دو سطح کُنش فردی و اجتماعی در نقاشی منجر به تأثیرگذاری در جذب رفتار مخاطب در جلب‌توجه بصری محسوب می‌شود و بازنمایی کُنش‌های فردی در مقایسه با صحنه‌هایی با کُنش‌های اجتماعی، منجر به جهت‌دهی بیشتر کاوش های بصری در پیکرنگاری قلمدان‌های فوق شد. همچنین، توجه بصری در صحنه‌های اجتماعی پیچیده‌ای؛ چون صحنه نبرد بر فعالیت پیکره‌های انسانی و نوع شخصیت آن‌ها متمرکز می‌شود، درحالی‌که در چهره‌نگاری، توجه بصری به چهره ترسیم شده معطوف می‌شود

https://ijar.ut.ac.ir/article_99176_afc5fb0002adac96f51328e937648278.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Anthropological analysis of socio-cultural challenges facing the disabled community واکاوی مردم شناختی چالش های اجتماعی- فرهنگی پیش روی جامعه معلولین 88 101 99406 10.22059/ijar.2024.380533.459882 FA لیلا نصرالهی وسطی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران آذر پایاب دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2024 08 07 Purpose- Disability is a biological and social phenomenon that all societies face, regardless of their level of development. Groups whose biological needs in the social environment can provide them with the opportunity to move independently and without the help of others, thus having a significant impact on the dynamics of this group's life. In the present study, titled "Roots and Causes of Social Harms Facing Disabled Women in Tehran", the purpose of this study was to analyze the lived experience of disabled women in Tehran of social harms. Methodology- In order to achieve the research objective, a qualitative phenomenological approach was chosen. The sampling method was also a combination of two approaches: convenience sampling and snowball sampling, which continued until theoretical saturation. The process of identifying samples, preparing and interviewing 30 participants was achieved. And the data was analyzed using the Claise approach. Findings- The findings indicate that the roots and causes of social harm faced by disabled women in Tehran are: weak laws and regulations; weak planning in the field of education and empowerment of disabled women; weak awareness and culture; also, the way disabled women face this phenomenon is: non-acceptance and concealment, acceptance, confrontation, and self-empowerment. Conclusion- In society, people with disabilities are treated in a way that makes them appear disabled and deprives them of social activities and presence in society, or they are treated in a way that makes them feel uncomfortable in society and prefer to stay at home. The general awareness of the culture about how to treat and interact with disabilities needs to change from the beginning; children should be taught not only not to ridicule the differences of their disabled friends, but also to praise those differences and the efforts of the disabled person. If children learn this way and such teachings are given from an early age, the distinction between different classes of society will be reduced and there will be greater social participation هدف-معلولیت پدیده‌ای زیستی، اجتماعی است که تمام جوامع صرف‌نظر از میزان توسعه‌یافتگی با آن مواجه هستند. گروه‌هایی که توجه به نیازهای زیستی آنان در محیط اجتماعی می‌تواند امکان حرکت مستقل و فارغ از کمک دیگران را برای ایشان فراهم کند، در نتیجه بر پویایی زندگی این گروه‌ تأثیر شایان دارد. در پژوهش حاضر که با عنوان «ریشه‌ها و علل بروز آسیب‌های اجتماعی پیش روی زنان معلول تهرانی» انجام شد. هدف از انجام این‌ مطالعه واکاوی تجربه زیسته زنان معلول تهرانی از آسیب‌های اجتماعی بود. روششناسی-به منظور دستیابی به هدف تحقیق، رویکرد کیفی‌ پدیدارشناسی‌ انتخاب شد. روش نمونهگیری نیز به صورت ترکیبی از دو رویکرد نمونه گیری در دسترس و نمونه گیری گلوله برفی بود که تا اشباع نظری ادامه یافت. فرآیند شناسایی نمونهها و آمادهسازی و مصاحبه با 30 شرکت کننده حاصل شد. و دادهها با استفاده از رویکرد کلایزی تحلیل شد. یافتهها-یافتهها حاکی از آن است که ریشه‌ها و علل بروز آسیب‌های اجتماعی پیش روی زنان معلول تهرانی عبارتند از: ضعف قوانین و مقررات؛ ضعف برنامه‌ریزی در حوزه آموزش و توانمندسازی زنان معلول؛ ضعف در آگاهی‌بخشی و فرهنگ‌سازی؛ همچنین نحوه مواجه زنان معلول با این پدیده عبارتنداز: عدم پذیرش ‌و‌ پنهان‌سازی پذیرش و مواجهه و خودتوانمندسازی میباشد. نتیجه گیری- در جامعه با افراد دارای معلولیت به نحوی برخورد می‌شود که آن‌ها را ناتوان جلوه داده و فعالیت‌های اجتماعی و حضور در اجتماع را از آن‌ها سلب می‌کنند و یا به نحوی با آن‌ها رفتار می‌شود که خودشان از حضور در جامعه احساس خوبی نداشته باشند و ترجیح دهند در خانه بمانند. آگاهی کلی فرهنگ در مورد نحوه درمان و تعامل با معلولیت، از ابتدا نیاز به تغییر دارد؛ باید به فرزندان آموخت که تفاوت دوستان معلول‌شان را نه تنها مسخره نکنند، بلکه آن تفاوت و تلاش‌های فرد معلول را بستایند. اگر کودکان این چنین بیاموزند و چنین آموزه‌هایی از سنین ابتدایی صورت بگیرد، تمایز بین اقشار مختلف جامعه کاسته و مشارکت اجتماعی بیشتری صورت خواهد گرفت

https://ijar.ut.ac.ir/article_99406_8f96f32554b46c4d2d1c7d41e1e089d5.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Rethinking the semantic relations of the cafe as a lifestyle of young people in Tehran بازاندیشی در روابط معنایی کافه به مثابه سبک زندگی جوانان در شهرتهران 102 121 99506 10.22059/ijar.2024.380635.459885 FA مریم حسین یزدی استادیار، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مرضیه گردانی دانشجوی کارشناسی ارشد مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 08 23 Purpose- This paper aims to reconsider the experience of youth presence in coffee shops and reflect on the semantic relationships within café culture. It seeks to answer the question of why young people are drawn to cafés in Tehran. The article examines coffee shop culture as a lifestyle for the youth in districts 2 and 6 of Tehran, attempting to identify the characteristics of this group's lifestyle. Methodology- The dominant research approach is Ethnography, which seeks to identify the system of semantic relationships governing coffee shops. This was achieved through semi-structured interviews using random sampling with 30 young people (aged 18 to 30) from Tehran who frequent cafés. Findings-Cafés are not just places for drinking coffee and having simple meals; they are cultural spaces that have evolved in the context of urbanization and the middle class, shaped by some cultural transformations of the contemporary era. Most of the patrons of these urban cultural spaces are young, middle-class urbanites who choose cafés for a different experience and for informal interactions. Coffee shops are a part of these young people's lifestyle or leisure activities. Conclusions- The analysis of the research findings in this study shows that for young people, cafés are spaces where they can escape cultural constraints and a place to display their agency against societal pressures. These cafés allow young people to express their true selves in a privatized space where their subcultural norms are accepted, away from the control of elders and societal surveillance. The research suggests that cafés have moved beyond their original meaning and location, forming a complex social environment where youth values and culture can be explored. This sense of freedom and acceptance can help us understand the current needs of young people and address the gaps between them and their families. هدف: این نوشتار با هدف بازاندیشی درباره تجربه حضور جوانان در کافی شاپ و بازاندیشی در نظام روابط معنایی کافه به دنبال پاسخ به پرسش، چرایی استقبال جوانان از کافهها در شهر تهران است. این مقاله به بررسی کافه روی به مثابه سبک زندگی جوانان مناطق 2 و 6 تهران میپردازد و تلاش میکند ویژگیهای سبک زندگی این گروه از جوانان را مشخص کند. روش‌شناسی: رویکرد مسلط بر پژوهش، مردم نگاری تفسیری است که سعی در شناسایی نظام روابط معنایی حاکم بر کافه ها از خلال مصاحبه های نیمه ساختار، مشاهده و مشاهده مشارکتی با روش نمونه گیری هدفمند با 30 نفر از جوانان ( 18 تا 30 سال ) تهرانی حاضر در کافهها، دارد یافته‌ها: اغلب مخاطبان این فضاهای فرهنگی شهری گروهی از جوانان طبقه متوسط شهرنشین هستند که برای دستیابی به تجربهای متفاوت و برای تعاملات غیر رسمی آن را انتخاب میکنند. کافی شاپ بخشی از سبک زندگی یا اوقات فراغت این جوانان است. محدودیت مکان برای فراغت، رهایی از سلطه ساختاری، امنیت مکان، رهایی و آزادی، رؤیت پذیری اجتماعی، عدم پیشداوری و خودسانسوری از جمله مسائلی است که میل و رغبت جوانان برای حضور در کافیشاپها را افزایش داده است که در نهایت به فعالیتی منظم و متداوم تبدیل شده است و بخشی از سبک زندگی آنان را پوشش میدهد نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که کافی شاپ برای جوانان مکان رهایی از خشونتهای فرهنگی و مکان نمایش اختیار عاملیت در برابر جبر ساختار است. همچنین به جوانان این امکان را میدهد، در فضای خصوصی سازی شده ی خود که هنجارهای خرده فرهنگ آنان پذیرفته شده است، به دور از کنترلگری بزرگترها و دیگری ناظر بر آنها در جامعه، تصویر واقعی خود را در کنار دیگر همسالان و همالان به نمایش بگذارند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که کافهها از معنای اولیه و مکانمندی خود خارج شدهاند و این محیط اجتماعی روابط و شبکه زنجیرهای پیچیده و درخور توجهی را در خود شکل داده است که میتوان ارزشها و فرهنگ جوانان را در آنها جست و جو کرد و این احساس رهایی و پذیرش میتواند به ما در درک نیاز امروزه جوانان و حل شکافهای ایجاد شده در میان این گروه و خانوادهها کمک کند.

https://ijar.ut.ac.ir/article_99506_babbf64b259cfa1178b2607f115928ba.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Studying the lives of nomadic women considering(regarding) the changes in nomadic society over the past century: An Ethnographic Research among Selected Bakhtiari Tribes (Babadi and Baba Ahmadi) مطالعه زندگی زنان عشایری با توجه به تغییرات جامعه عشایری در سده گذشته: پژوهشی اتنوگرافیک در میان طایفه‌‌‌‌‌‌های منتخب بختیاری( بابادی و بابااحمدی)‌ 122 148 100907 10.22059/ijar.2025.383675.459892 FA محسن معصومی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران.گروه مردم شناسی زهره انواری استادیار گروه انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران Journal Article 2024 10 13 Purpose-Nomadic women have always played a very significant role in all aspects of nomadic life. Since ancient times, nomadic women have performed a large volume of productive and economic activities, as well as activities related to daily living. "With the passage of time, there have been slight and minor changes in the volume of activities of nomadic women." The transformations that have occurred in the lives of both nomadic The change from nomadism to settlement can be considered a turning point in the life changes of a nomadic household. The main question in this research is what the current living condition, role and status of nomadic women are, and what changes they have experienced over the past century. What is the situation of settled nomadic women? Methodology-This research has been conducted with a qualitative approach, utilizing qualitative ethnographic inquiries. The study's population consists of the households of both nomadic and settled families of the Baba Ahmadi and Babadi Bakhtiari tribes. In this research, various techniques such as observation, interviews, documents, and archives have been used for data collection. Presence in the field, as an important method of data collection, through conducting semi-structured and unstructured interviews, led to the acquisition of first-hand information. Findings-Throughout the past century, the lives of the nomadic and pastoral communities have undergone many changes and transformations." These transformations have impacted the nomadic society in various respects across different tribes, clans, and families, affecting men and women, as well as youth and middle-aged individuals. These changes and transformations have led to alterations in the lifestyle of women in nomadic households and, to some extent, to the blending of traditions and customs with the rules of modern life.These changes are more noticeable in the lives of women from nomadic communities who have settled in cities." Conclusion-Nomadic life has been accompanied by hardships and various difficulties. However, nomadic women have faced their own specific challenges and problems." Although changes have occurred in some aspects of the lives of nomadic women, many of the problems that have existed since centuries past continue to persist.Today, many nomadic girls are not interested in the nomadic lifestyle and herding."Urbanization has had various consequences for nomadic women. Nomadic women have a very different experience of settlement compared to men. Settlement has had both positive and negative effects for them. The nomadic woman living in nature has distanced herself from all her activities and roles in production and has become sedentary. The nomadic woman has gained access to amenities after settlement. However, another consequence of settlement for her is becoming unemployed and transitioning from an active woman to an inactive one. The nomadic woman, by settling in the city, has gained better opportunities in the field of rights and civil laws مطالعه زندگی زنان عشایری با توجه به تغییرات جامعه عشایری در سده گذشته: پژوهشی اتنوگرافیک در میان طایفه‌‌‌‌‌‌های منتخب بختیاری( بابادی و بابااحمدی)‌

https://ijar.ut.ac.ir/article_100907_1d511bb573616023af59dd2c24e01d81.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Anthropological study of Kandooleh village of Sahne county with monography approach مطالعه مردم شناختی روستای کندوله از توابع شهرستان صحنه؛ کاربرد یک رویکرد تک نگاری 149 175 101165 10.22059/ijar.2025.378586.459877 FA محمدامین خراسانی دانشیار، گروه جغرافیا انسانی و برنامه ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران بهیه باوان پوری گروه جغرافیای انسانی و برنامه ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 06 26 Purpose- Monograph research is traditionally associated with anthropology. Monograph is sometimes used with another name such as monograph. The word motograph refers to both the research process and the product of the process. The product is a written report, that is, a motograph of what has been investigated. The word monograph comes from anthropology. In Random House's English dictionary, monograph is defined as a branch of anthropology that deals with the scientific description of cultures. The research process of monograph is the term. From the process of providing scientific descriptions of educational systems, processes and phenomena in their special situations, motorography requires first-hand and in-depth research into the characteristics of a certain culture and the patterns in those characteristics. Today, in sociological research, it is the most common method to know a society. Rural is a monographic method. Kandoleh village, the center of Kandoleh village, is located in Dinour district of Sahne city in Kermanshah province, 52 km from Sahne city and 75 km from the provincial capital (Kermanshah). Some attribute the building of Kandoleh village to Al-Buye period. It is said that this place was originally the location of Rokn al-Dawlah Castle, which later became "candle". Kandoleh is located in the mountainous area and is a type of foothill village. This village is one of the 14 tourist target villages of Kermanshah province, which has a long history and a special and pristine nature. This research is an anthropological study of Kandoleh village in the form of a monograph. Methodology- The current research is qualitative, descriptive with a monographic approach. Findings-The author collected data based on his lived experience and based on observations and field research conducted through interviews, observations and photography. In describing the features with a monograph approach and in order to fully understand the village, it has been tried to consider all historical, cultural, social, economic and environmental levels. Conclusion- In the end, there is a need to prepare a comprehensive tourism plan for Kandoleh village, taking into account the potential and actual capabilities and capabilities of this area and implementing it by capable management, setting up ecotourism residences, rural management can be from the upper floors of houses. old and traditional for accommodation and residence of tourists and using its basement floors to perform programs such as Kurdish music, folk dance, etc., building seasonal markets during cultural festivals, a good opportunity to sell handicrafts, livestock products and Garden products. Building gazebos and rest areas inside gardens and vineyards and renting them to tourists, which generates income for the villagers, creating suitable mechanisms to take advantage of winter attractions, such as (mountains covered with snow, sitting, Cooking local and traditional dishes such as Tarkhine for tourists, herbal teas, etc.) in order to attract winter tourists. Kandoleh has been the birthplace of prominent Kurdish poets and scholars. Among them, Almas Khan Kandolehai, Malek Bistun, Molaraza and the late Mohammad Bagher Baniani are among the beautiful poets of Kandolehai. The tomb of Almas Khan, one of the Kurdish poets in this region, has unfortunately been damaged in recent years and needs restoratio هدف-پژوهش مونو گرافی به طور سنتی با انسان شناسی همبسته است. مونوگرافی گاه با نام دیگری مانند تک نگاری نیز به کار می رود واژه موتوگرافی هم به فرایند پژوهش اطلاق میشود هم به محصول فرایند، محصول عبارت است از گزارش نوشته شده، یعنی موتوگرافی آنچه مورد بررسی قرار گرفته است. واژه ی مونو گرافی از انسان شناسی ناشی شده است. در فرهنگ انگلیسی رندم‌هاوز مونوگرافی چنین تعریف شده است شاخه ای از انسان شناسی که با توصیف علمی فرهنگها سرو کار دارد فرایند پژوهش مونوگرافی عبارت است. از فرایند فراهم آوردن توصیفهای علمی از نظام ها فرایندها و پدیده های تربیتی در موقعیتهای خاص آنها موتوگرافی مستلزم پژوهش دست اول و عمیق در ویژگیهای یک فرهنگ معین و الگوهای موجود در آن ویژگی هاست، امروزه در تحقیقات جامعه شناسی رایج ترین روش برای شناخت یک جامعه روستایی روش مونوگرافی است. روستای کندوله مرکز دهستان کندوله از توابع بخش دینور شهرستان صحنه در استان کرمانشاه در فاصله ۵۲ کیلومتری شهر صحنه و ۷۵ کیلومتری مرکز استان (کرمانشاه) قرار گرفته است. برخی بنای روستای کندوله را به دوران آل بویه نسبت میدهند. گفته میشود این محل در اصل مکان قلعه رکن الدوله بوده است که بعدها به صورت «کندوله» درآمده است. کندوله در ناحیه کوهستانی استقرار یافته و از نوع روستاهای کوهپایهای است. این روستا جزء ۱۴ روستای هدف گردشگری استان کرمانشاه است که قدمتی زیاد و طبیعتی بکر و ویژه دارد. از این پژوهش مطالعه مردم شناختی روستای کندوله به صورت تک نگاری است. روش شناسی- پژوهش حاضر به صورت کیفی، از نوع توصیفی با رویکرد مونوگرافی است. یافته‌ها- نگارنده با توجه به تجربه زیسته و با تکیه بر مشاهدات و پژوهش های میدانی که از طریق مصاحبه، مشاهده و عکسبرداری انجام شده به گردآوری داده ها پرداخته است. در توصیف ویژگیها با رویکرد تک نگاری و به منظور شناخت کامل روستا سعی برآن شده است تا تمامی سطوح تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی در نظر گرفته شود. نتیجه‌گیری-در نهایت نیاز به تهیه طرح جامع گردشگری روستای کندوله با توجه به قابلیت ها و توانمندیهای بالقوه و بالفعل این منطقه و اجرایی نمودن آن توسط مدیریت توانمند، راه اندازی اقامتگاه های بوم گردی، مدیریت روستایی میتواند از طبقات بالای منازل قدیمی و سنتی جهت اسکان و اقامت گرشگران استفاده و از طبقات زیرزمین آن برای اجرای برنامه هایی نظیر موسیقی کردی، رقص محلی و...، احداث بازارچه های فصلی در زمان برگزاری جشنواره های فرهنگی فرصت مناسبی برای فروش صنایع دستی، فرآورده های دامی و محصولات باغی می باشد. احداث آلاچیق ها و استراحتگاها در داخل محوطه باغها و تاکستان ها و اجاره دادن آنها به گردشگران که باعث درآمدزایی برای اهالی روستا میشود، ایجاد سازوکارهای مناسب برای بهره گیری از جاذبه های زمستانی، همانند (کوههای پوشیده شده از برف ، کرسی نشینی، پخت آشهای محلی و سنتی مثل ترخینه برای گردشگران، دمنوشهای گیاهی و...) در راستای جذب گردشگران زمستانی. کندوله زادگاه شاعران و علمای برجسته کردی بوده‌ است. از جمله الماس خان کندوله‌ای، ملک بیستون، ملارضا و مرحوم محمد باقر بانیانی از شاعران خوش‌قریحه کندوله‌ای هستند. آرامگاه الماس خان، از شاعران کرد در این منطقه، متاسفانه در سال‌های اخیر دچار تخریب شده است و نیاز به مرمت دارد

https://ijar.ut.ac.ir/article_101165_b14cf02a9e166dbb21ea3b5312593d29.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Redefining Various Dimensions of Vitality in Commercial Centers of Tehran: A Case Study of Large-Scale Mixed-Use Centers بازتعریف ابعاد مختلف سرزندگی در مراکز تجاری شهر تهران: مطالعه موردی مراکز تجاری چندمنظوره بزرگ مقیاس 176 197 101337 10.22059/ijar.2025.389765.459904 FA فهیمه شعبانی لکرانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات دانشکده معماری، گروه معماری حمید ماجدی گروه شهرسازی، دانشکده عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران راضیه لبیب زاده گروه معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه ازاد واحد علوم تحقیقات تهران ایران Journal Article 2025 02 05 Purpose- Vitality is specifically understood as the diversity of activities in public spaces and its compatibility with urban environments within a framework of behavioral settings. Commercial centers, which occupy a significant area of the city and serve as the most frequented spaces by citizens, meet diverse human needs by providing a mix of uses, thereby fostering positive social interactions. Urban vitality is considered one of the desirable qualities of life that plays a significant role in the social cohesion of citizens. The ultimate goal of urban planning is to provide suitable living conditions in cities and their associated environments, including shopping centers, which are closely related to the concepts of vitality and livability in urban areas. This study aims to enhance the environmental quality of current and future large-scale mixed-use commercial centers in Tehran by identifying and redefining the dimensions of vitality in these spaces. Methodology- This qualitative research employed the Delphi method for selecting commercial centers and content analysis for identifying vitality components. Semi-structured in-depth interviews were utilized as the primary research tool. The study population included large commercial centers in Tehran and specialists in architecture, landscape architecture, urban design, and city planning. Nineteen centers were selected through the Delphi method for qualitative sampling. Subsequently, 46 experts were interviewed using theoretical sampling. Atlas.ti software was used for coding and analyzing interview texts. To assess the reliability and validity of the research findings, continuous engagement with the research environment was employed. This involved presenting the findings to some members of the research community and obtaining their feedback, as well as utilizing coding conducted by another researcher. Findings- Initially, an architectural analysis of the 19 selected commercial centers was conducted based on the vitality components and criteria derived from literature review and theoretical foundations. Following a comprehensive review of information obtained from interviews with experts, 58 concepts related to spatial vitality were extracted through open coding. After data reduction processes, 11 dimensions of vitality relevant to commercial centers in Tehran emerged: place revival, sense of place, spatial proportions, coherence of locations, people-orientedness, landscape aesthetics, safety, diversity, building form, connectivity, and spatial openness. Conclusions- This research specifically focuses on commercial centers and their vitality from distinct research dimensions. Commercial spaces embody "form" in their physical aspect and "content" in their activity aspect, complementing each other through aesthetic, visual, physical, and perceptual elements that are interwoven with significant meanings. This interplay evokes a sense of nostalgia, liveliness, and sensory richness at street edges and valuable surrounding spaces, potentially influencing the depth of adjacent urban fabric. Based on findings from previous studies aligned with these results, it is essential to replace quantity-driven design processes with quality-driven design processes to achieve outstanding recreational objectives such as prioritizing commercial centers. Vitality is interconnected with various social, economic, aesthetic, and physical dimensions of an environment and can comprehensively address all needs related to the influential dimensions highlighted in this research towards achieving stated goals هدف: سرزندگی به طور مشخص به مفهوم تنوع فعالیت‌ها در عرصه همگانی و سازگاری آن با فضاهای شهری در چهارچوب نظامی از قرارگاه‌های رفتاری به حساب می‌آید. در این بین مراکز تجاری با دربرداشتن سهم قابل توجهی از مساحت مجموع شهر و نیز پرمخاطب‌ترین فضا در میان شهروندان به سبب بهره‌مندی از برقراری تعاملات مطلوب اجتماعی در مکان، برآورنده نیازهای متفاوت انسانی با ارائه اختلاطی از کاربری‌ها می‌باشند. سرزندگی از جمله کیفیت‌های مطلوب زندگی قلمداد می‌شود که در همبستگی اجتماعی شهروندان نقش بسزایی دارد. هدف نهایی برنامه‌ریزی شهری تأمین شرایط مناسب زندگی در شهر و محیط‌های وابسته به آن از جمله مراکز خرید است که رابطه نزدیکی با مفهوم سرزندگی و قابل زندگی بودن در شهر دارد. هدف از این پژوهش ارتقاء کیفیت محیطی مراکز تجاری چندمنظوره بزرگ مقیاس کنونی و آتی شهر تهران بوسیله شناخت و بازتعریف ابعاد سرزندگی در این فضاهاست. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش دلفی در مرحله انتخاب مراکز تجاری و روش تحلیل محتوا در مرحله بازشناسی مولفه های سرزندگی انجام شد. برای انجام این پژوهش، از ابزار مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته استفاده شد. جامعه این پژوهش مراکز تجاری بزرگ شهر تهران و متخصصان معماری، معماری منظر، طراحی شهری و برنامه‌ریزی شهر بودند. در نمونه‌گیری کیفی جهت انتخاب مراکز تجاری مطلوب، 19 مورد با استفاده از روش دلفی برگزیده شد. در گام بعدی جهت مصاحبه با متخصصین موضوعی، در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌـﻪ به بهره گیری از روش نمونه‌گیری نظری ﺑﺎ 46 ﻧﻔﺮ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. برای کدگذاری و تحلیل متن مصاحبه‌ها از نرم افزار اطلس تی آی استفاده شد. به منظور سنجش قابلیت اعتماد و تائیدپذیری یافته‫های پژوهش از روش‫های تماس مستمر با محیط پژوهش، ارائه یافته‫ها به برخی از اعضای جامعه پژوهش و اخذ نظرات ایشان و نیز کدگذاری توسط پژوهشگری دیگر بهره گرفته شد. یافتهها: در ابتدا براساس مولفه‌ها و معیارهای سرزندگی که در مرور پیشینه‌ها و نیز مبانی نظری به دست آمده است، تحلیل معمارانه 19 مرکز تجاری منتخب انجام شد. سپس با مرور مجموعه اطلاعات و داده‌های حاصل از مصاحبه با اساتید و کارشناسان و بررسی آن‌ها از زوایای گوناگون، سرانجام 58 مفهوم در ارتباط با سرزندگی فضایی از طریق کدگذاری باز استخراج شد. پس از طی شدن مراحل تقلیل داده‌ها، در پاسخ به پرسش پژوهش، 11 بعد برای مفهوم سرزندگی در مراکز تجاری شهر تهران به دست آمد که شامل احیای مکان، تعلق به مکان، تناسبات فضایی، انسجام موقعیت‌ها،مردم‌داری، زیبایی‌شناسی منظر، ایمنی، تنوع، کالبد بنا، ارتباطی و گشایش فضایی است. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر به صورتی خاص بر مراکز تجاری و سرزندگی آنها از ابعاد خاص پژوهش تمرکز داشته است. فضاهای تجاری با در بر داشتن «فرم» در بعد کالبد و «محتوا» در بعد فعالیت به صورتی مکمل، در دو مولفه عین و ذهن در قالب عناصری زیبایی‌شناختی، بصری، کالبدی، ادراکی در یکدیگر عجین شدهاند و دارای بارمعنایی واجد اهمیتی هستند. این موضوع برانگیختن حس خاطرهانگیزی، سرزندگی و غنای حسی در لبه خیابان و فضاهای ارزشمند پیرامونی را سبب می‌گردد که می‌تواند به صورتی بسیار اثرگذار به عمق بافت‌های ساختمانی اطراف خیابان نیز نفوذ نماید. طبق نتایج به عمل آمده از سایر پژوهش‌ها، مبتنی بر نتایج حاضر، بایستی فرآیندهای طراحی کیفیت‌گرا را جایگزین فرآیندهای طراحی کمیت‌گرا به منظور نیل به مقاصد تفریحی برجسته از جمله مراکز تجاری در راس قرار داد. سرزندگی با ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، زیبایی‌شناسی و کالبدی یک محیط مرتبط است و می‌تواند ضمن پوشش دادن تمامی نیازهای مرتبط با ابعاد تاثیرگذار این پژوهش در جهت نیل به اهداف مطرح برآید

https://ijar.ut.ac.ir/article_101337_938a9868b0754f688085c7e591308785.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 The concept of cultural potential in the theoretical approach of Morteza Farhadi مفهوم پتانسیل فرهنگی در نظام نظری مرتضی فرهادی تاملی در مساله ابداع مفاهیم نظری 198 219 101412 10.22059/ijar.2025.375388.459875 FA جبار رحمانی دانشیار گروه مطالعات فرهنگی، پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی - وزارت علوم، تحقیقات و فناوری Journal Article 2024 06 09 Purpose: One of the important issues in Iranian social sciences is the question of the possibility of proposing concepts of original social science theories. Whether Iranian social sciences, through the medium of the Iranian ecosystem and in the context of global studies, have invented specific theoretical concepts in relation to global similar materials, and what characteristics these concepts have had in relation to similar global materials, is the central question in this article. Accordingly, instead of proposing theoretical discussions, I have gone to a case study of the conceptual system of one of those who have tried to build a new theoretical and conceptual system in Iran. From this perspective, the question is whether Iranian researchers have been able to invent a specific conceptual and theoretical concept in their own produced works, which are the result of their field research in Iranian society. Morteza Farhadi, an anthropologist and sociologist at Allameh University, has tried to build his own social theory and conceptual system around the principles of assistance through half a century of field studies in Iranian society. Methodology: This article deals with the concept of cultural potential in his theoretical system and in the context of his scientific works. Morteza Farhadi, who is best known for his theorizing on the concept of helping and understanding society based on this fundamental feature in human relations, and in addition to the extensive theoretical and field work he has done to develop this concept and its application, has also made theoretical and sub-conceptual innovations that have the necessary capabilities for application in the study of culture and society. Among these, the concept of cultural potential is one of those concepts. Findings: Cultural potential expresses the cognitive, value and skill frameworks of a social group (at the village, city and civilization levels) that have been formed in the context of history and through their trade to regulate their relationship with the environment. Therefore, this concept has specific implications in relation to the sustainability problem. Cultural potential is practically part of the intangible heritage of a culture that requires its recognition and creative use to face the problems facing societies. Cultural potential is a relatively fluid concept that has acquired this characteristic mainly due to the fluidity of the concept of culture. For this reason, cultural potential includes knowledge on the one hand, and values, skills, abilities, and even patterns of social relationships on the other. Accordingly, the concept of cultural potential is a kind of internal clustering between the elements of a culture and its constituent components. Conclusion: Farhadi has tried to use this concept not only to recognize the current state of today's society and its history, but also to use this concept to diagnose the current situation and its crises, and most importantly, to make policies and provide solutions for the future of this culture and society. From this perspective, this concept is a kind of theoretical tool for critical reflection to understand the past, present, and future of society هدف: یکی از موضوعات مهم در علوم اجتماعی ایران، طرح پرسش از امکان طرح مفاهیم نظریات علوم اجتماعی بدیع است. اینکه علوم اجتماعی ایرانی تواسنته در نسبت با زیست بوم ایران و در بستر مطالعات جهانی، مفاهیم نظری خاصی را ابداع کند و این مفاهیم در نسبت با موادر مشابه جهانی چه مختصاتی داشته اند، پرسش محوری در این مقاله است. بر این اساس به جای طرح مباحث نظری به سراغ مطالعه موردی نظام مفهومی یکی از کسانی که در ایران تلاش کرده نظام نظری و مفهومی جدید بسازد رفته ام. از این منظر مساله آنست که آیا محققان ایرانی در آثار تولید شده خودشان که حاصل پژوهش های میدانی آنها در جامعه ایرانی باشد، توانسته اند ابداع مفهومی و نظری خاصی داشته باشند. مرتضی فرهادی انسان شناس و جامعه شناس در دانشگاه علامه بواسطه نیم قرن مطالعات میدانی در جامعه ایرانی تلاش کرده حول پادارایم یاریگری، نظریه اجتماعی و نظام مفهومی خاص خودش را بسازد. روششناسی: در این مقاله به مفهوم پتانسیل فرهنگی در نظام نظری او و در بستر آثار علمی او پرداخته شده است. مرتضی فرهادی که بیشتر برای نظریه پردازی اش درباب مفهوم یاریگری و فهم جامعه بر اساس این ویژگی بنیادین در روابط انسانی شهرت داردو در کنار کارهای نظری و میدانی گسترده ای که برای توسعه این مفهوم و کاربست آن انجام داده، ابداع های نظری و مفهومی فرعی ای هم داشته که قابلیت های لازم برای کاربست در مطالعه فرهنگ و جامعه را دارند. در این میان مفهوم پتانسیل فرهنگی یکی از آن مفاهیم است. یافتهها: پتانسیل فرهنگی بیانگر چارچوب های شناختی، ارزشی و مهارتی یک گروه اجتماعی (در سطح روستا، شهر و تمدن) است که در بستر تاریخ و از خلال تجارت آنها برای تنظیم رابطه شان با محیط زیست شکل گرفته است. از این رو این مفهوم دلالت های خاصی در نسبت با پروبلماتیک پایداری دارد . پتانسیل فرهنگی عملا بخشی از میراث ناملموس یک فرهنگ است که مستلزم بازشناسی و استفاده خلاقانه از آن برای مواجهه با مشکلات پیش روی جوامع است. پتانسیل فرهنگی، مفهومی نسبتا سیال است که بیشتر به خاطر سیال بودن مفهوم فرهنگ این خصیصه را پیدا کرده است. به همین سبب پتانسیل فرهنگی از یک سو دانشها را شامل می شود و از سوی دیگر ارزشها و همچنین مهارت ها و تواناییها و حتی الگوهای روابط اجتماعی. بر این اساس مفهوم پتانسیل فرهنگی نوعی خوشه بندی درونی بین عناصر یک فرهنگ و مولفه های تشکیل دهنده آن است. نتیجه گیری: فرهادی سعی کرده که نه تنها ازین مفهوم برای بازشناسی وضعیت فعلی جامعه امروز و تاریخ آن استفاده کند، بلکه همچنین از این مفهوم برای آسیب شناسی وضعیت امروز و بحران های آن و مهمتر از همه برای سیاستگذاری و ارائه راهکارهایی برای آینده این فرهنگ و جامعه استفاده کند. از این منظر این مفهوم نوعی ابزار نظری برای بازاندیشی انتقادی برای فهم گذشته، حال و آینده جامعه است

https://ijar.ut.ac.ir/article_101412_8ec39fea6bcb900ead94cfcf43aa5532.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 Khan Naneh, a mirror of time: a sociological re-reading of intergenerational social capital in shahriar's poetry خان ننه، آینه‌ای برای زمان: بازخوانی جامعه‌شناختی سرمایه اجتماعی بین نسلی در شعر شهریار 220 236 101929 10.22059/ijar.2025.392570.459910 FA محمد عباس زاده عضو گروه پژوهشی جامعه شناسی شهر و روستا، دانشگاه تبریز Journal Article 2025 03 25 Purpose: Social capital in general, and intergenerational social capital in particular, are key concepts in sociology that facilitate connections between members of different generations, thereby strengthening social cohesion and solidifying national and cultural identity. Accordingly, the aim of this research is to examine the role of Shahriar's poem "Khan Naneh" as an artistic and literary tool for transmitting social concepts and reinforcing intergenerational bonds in the face of modernity's challenges. Utilizing sociological theories, this study seeks to demonstrate how poetry can serve as a powerful medium for transmitting cultural and social values across generations and play a role in preserving collective identity in the era of globalization. Methodology: To understand the poem "Khan Naneh," given the limitations of empirical methods in analyzing complex human and social phenomena, a qualitative theoretical hermeneutic approach was employed. In the first step, the emotions and sentiments embedded in the poem were examined. Then, the relationships between different sections of the poem were analyzed to comprehend its overall structure and conceptual connections. Subsequently, the social and political contexts related to the poem were considered to interpret the text within its historical and cultural framework. To ensure the validity and reliability of the findings, measures such as repeated readings of the text, attention to various dimensions of the concepts, and feedback from experts were implemented. Findings: Based on the methodology employed in this study, the findings indicate that grandmothers, as central figures in the family, play a significant role in transmitting culture, values, and experiences to future generations. This transmission often occurs through symbolic tools such as souvenirs. In the poem "Khan Naneh," souvenirs symbolize the transfer of values and memories, highlighting the role of grandmothers in preserving local cultures. This transmission of values is deeply connected to nostalgia. Nostalgia, as a positive and past-oriented emotion, helps maintain intimacy and strengthen social bonds. By recounting past memories, grandmothers evoke nostalgia in younger generations, aiding in the preservation of local identities in the age of globalization. This role of grandmothers in transmitting values extends to religious socialization. Through the transmission of religious and spiritual teachings, they play a crucial role in shaping the religious identity of future generations. Additionally, grandmothers influence cultural attitudes toward death. By passing on religious and cultural perspectives on death, they help younger generations understand life with greater depth. These concepts are clearly evident in the poem "Khan Naneh," illustrating the role of grandmothers in maintaining family cohesion and transmitting values in the era of globalization. Conclusion: In the age of globalization, despite material and technological advancements, historical and cultural identities, as well as the role of the family, have been significantly weakened. This trend has raised serious concerns about generational disconnection and the decline of intergenerational social capital. In his poem "Khan Naneh," Shahriar, with his artistic language, emphasizes the necessity of transmitting and preserving cultural and social heritage. By centering the poem on the enduring connections between generations, he warns against the consequences of extreme individualism and the neglect of cultural roots. Shahriar, with a profound perspective, cautions that disregarding cultural and social heritage undermines the foundations of society and endangers intergenerational relationships. These concerns are particularly relevant in the context of the erosion or weakening of traditional channels of socialization. Such risks not only threaten the familial identity of generations but can also lead to a breakdown of generational identity and, consequently, national and ethnic identity. Therefore, the poem "Khan Naneh," as both a literary and sociological work, serves as a reminder of the necessity to rebuild and strengthen intergenerational bonds to preserve collective identity in the era of globalization هدف: سرمایه اجتماعی به‌طور عام و سرمایه اجتماعی بین‌نسلی به‌طور خاص، از مفاهیم کلیدی در جامعه‌شناسی محسوب می‌شوند که با تسهیل ارتباط بین اعضای نسل‌های مختلف، به تقویت انسجام اجتماعی و تثبیت هویت ملی و فرهنگی کمک می‌کنند. بر این اساس، هدف این پژوهش، بررسی نقش شعر «خان ننه» اثر استاد شهریار به‌عنوان ابزاری هنری و ادبی برای انتقال مفاهیم اجتماعی و تقویت پیوندهای بین‌نسلی در مواجهه با چالش‌های مدرنیته است. این مطالعه با به‌کارگیری نظریات جامعه‌شناختی، در پی نشان دادن این است که چگونه شعر می‌تواند به‌عنوان رسانه‌ای قدرتمند، ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی را میان نسل‌ها منتقل کرده و در حفظ هویت جمعی در عصر جهانی‌شدن نقش ایفا کند. روششناسی: برای فهم شعر «خان ننه»، با توجه به ضعف روش‌های تجربی در تحلیل پدیده‌های پیچیده انسانی و اجتماعی، از روش هرمنوتیک نظری به‌عنوان یک روش کیفی، استفاده شد. در گام نخست، عواطف و احساسات نهفته در متن شعر بررسی شد، سپس روابط بین بخش‌های مختلف شعر تحلیل گردید تا ساختار کلی و پیوندهای مفهومی آن درک شود. در ادامه، زمینه‌های اجتماعی و سیاسی مرتبط با شعر مورد توجه قرار گرفت تا متن در بستر تاریخی و فرهنگی خود تفسیر شود. برای اطمینان از اعتبار و پایایی یافته‌ها، اقداماتی مانند بازخوانی مکرر متن، توجه به ابعاد مختلف مفاهیم و دریافت بازخورد از خبرگان انجام شد. یافته‌ها: با توجه به روش‌شناسی به‌کارگرفته شده در این مطالعه، یافته‌ها نشان می‌دهند، مادربزرگ‌ها به عنوان محورهای خانواده، نقش مهمی در انتقال فرهنگ، ارزش‌ها و تجربیات به نسل‌های بعدی دارند. این انتقال اغلب از طریق ابزارهای نمادین مانند سوغات‌ها صورت می‌گیرد. در شعر «خان ننه»، سوغات‌ها نمادی از انتقال ارزش‌ها و خاطرات هستند و نشان‌دهنده نقش مادربزرگ‌ها در حفظ فرهنگ‌های محلی هستند. این انتقال ارزش‌ها با نوستالژی نیز پیوند عمیقی دارد. نوستالژی به عنوان یک احساس مثبت و گذشته‌محور، به حفظ صمیمیت و تقویت پیوندهای اجتماعی کمک می‌کند. مادربزرگ‌ها با بازگو کردن خاطرات گذشته، حس نوستالژی را در نسل‌های جوان برمی‌انگیزند و به حفظ هویت‌های محلی در عصر جهانی‌شدن کمک می‌کنند. این نقش مادربزرگ‌ها در انتقال ارزش‌ها، به جامعه‌پذیری دینی نیز گسترش می‌یابد. آن‌ها با انتقال آموزه‌های دینی و مذهبی، نقش مهمی در شکل‌دهی هویت دینی نسل‌های بعدی ایفا می‌کنند. علاوه بر این، مادربزرگ‌ها در شکل‌دهی نگرش‌های فرهنگی نسبت به مرگ نیز تأثیرگذار هستند. آن‌ها با انتقال نگرش‌های دینی و فرهنگی درباره مرگ، به نسل‌های جوان کمک می‌کنند تا زندگی را با عمق بیشتری درک کنند. در شعر «خان ننه»، این مفاهیم به‌وضوح دیده می‌شوند و نشان‌دهنده نقش مادربزرگ‌ها در حفظ انسجام خانوادگی و انتقال ارزش‌ها در عصر جهانی‌شدن هستند نتیجه گیری: در عصر جهانی‌شدن، علیرغم پیشرفت‌های مادی و فناوری، هویت تاریخی، فرهنگی و جایگاه خانواده تا حد زیادی تضعیف شده‌اند. این روند، نگرانی‌هایی جدی درباره گسست نسلی و کاهش سرمایه اجتماعی بین‌نسلی ایجاد کرده است. شهریار در شعر «خان ننه» با زبانی هنرمندانه، بر ضرورت انتقال و حفظ میراث فرهنگی و اجتماعی تأکید می‌کند. او با محوریت قراردادن ارتباط پایدار بین نسل‌ها، هشدارهایی درباره پیامدهای فردگرایی افراطی و نادیده گرفتن ریشه‌های فرهنگی ارائه می‌دهد. شهریار در این شعر با نگاهی ژرف‌نگرانه، هشدار می‌دهد که بی‌توجهی به میراث فرهنگی و اجتماعی، بنیان‌های جامعه را سست کرده و روابط بین نسلی را در معرض خطر قرار می‌دهد. این دغدغه‌ها به‌ویژه در ارتباط با حذف یا کمرنگ‌شدن کانال‌های سنتی جامعه‌پذیری مطرح می‌شوند. چنین خطری نه تنها هویت خانوادگی نسل‌ها را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند به گسست هویت نسلی و در نتیجه، گسست هویت قومی و ملی منجر شود. از این رو، شعر «خان ننه» به‌عنوان اثری ادبی و جامعه‌شناختی، ضرورت بازسازی و تقویت پیوندهای بین‌نسلی را برای حفظ هویت جمعی در عصر جهانی‌شدن یادآور می‌شود

https://ijar.ut.ac.ir/article_101929_fe54e7dc63defda53260cfeeb3cc80eb.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران 2251-8193 14 2 2025 02 19 The evolution of female hair self-decoration aesthetics (Case study: Arab nomadic women of Kuti village of Hesarbalai, Varamin) سیر تحول زیبایی‌شناسی خودتزیینی موی زنانه (مورد مطالعه: زنان عشایر عرب کتی روستای حصاربالای ورامین) 237 256 101954 10.22059/ijar.2025.394918.459919 FA طیبه عزت اللهی نژاد استادیار پژوهشکده هنر، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات Journal Article 2025 05 08 Purpose:Self-decoration of women's hair is one of the most important cultural-historical components of Iran, so that even today we witness the importance of this cultural component in various discourses. In fact, the main question is, what are the influential components in the aesthetics of traditional and modern self-decoration of women's hair? Methodology: In this research, an attempt was made to use the analytical-descriptive research method and ethnographic field study (interview and participatory observation) Let's analyze the influential components in the aesthetics of traditional and modern self-decoration of women's and girls' hair of the Kuti Arab tribes as the largest Arab tribes of Tehran living in the village of Hesar‌Balai Varamin, and on this basis, we are trying to analyze these components by benefiting from the theoretical literature of the anthropology of aesthetics and the body. Findings: The findings show that ethnic identity, age, social and economic status play an important role in the beauty of traditional self-decoration of women's and girls' hair, and over the last hundred years, Factors such as the intervention of governance systems in the way of desirable self-decoration and fashionable self-decoration patterns of the world that are reproduced through various media and have caused changes in the beauty components of hair self-decoration among young women and girls, and they often try to reproduce the "ideal hair of the era", although in some cases the components of modern aesthetics are in conflict with the traditional components, but the predominance of the components of the current era over tradition is evident. هدف: خودتزیینی موی زنانه یکی از مهم‌ترین مولفه‌های فرهنگی-تاریخی ایران است، بطوری که امروز نیز شاهد اهمیت این مولفۀ فرهنگی در گفتمان‌های مختلف هستیم. پرسش اصلی این است که مولفه‌های تاثیرگذار در زیبایی‌شناسی خودتزیینی سنتی و امروزی موی زنانه چیست؟ روششناسی: در این پژوهش تلاش شد تا با روش تحقیق تحلیلی-توصیفی و با مطالعۀ میدانی مردم‌نگارانه ( مصاحبه و مشاهده مشارکتی) به واکاوی مولفه‌های تاثیرگذار در زیبایی‌شناسی خودتزیینی سنتی و امروزین موی زنانه و دخترانۀ عشایر عرب کتی به عنوان بزرگترین عشایر عرب تهران ساکن در روستای حصار بالای ورامین بپردازیم و بر همین اساس با بهره‌مندی از ادبیات نظری انسان‌شناسی زیبایی‌شناسی و بدن سعی در واکاوی این مولفه‌ها داریم. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که هویت قومی، سن، جایگاه اجتماعی و اقتصادی در زیبایی خودتزیینی سنتی موی زنان و دختران نقش مهمی را ایفا می‌کند‌ و طی یکصدسال اخیر، عواملی همچون مداخلات سیستم‌های حکمرانی در چگونگی خودتزیینی مطلوب و الگوهای خودتزیینی مد روز جهان که از طریق رسانه‌های مختلف بازتولید می‌شود و موجب تغییرات مولفه‌های زیبایی خودتزیینی مو در میان زنان و دختران جوان شده‌است و اغلب سعی در بازتولید« موی مطلوب دوران» را دارند اگرچه در برخی موارد مولفه‌های زیبایی‌شناسی مد روز با مولفه‌های سنتی تقابل دارد، ااما غلبۀ مولفه‌های دوران حاضر بر سنت مشهود است

https://ijar.ut.ac.ir/article_101954_bf848d485cb8be7f9ece46d54cebd3a9.pdf