بررسی تطبیقی فرهنگ شمال و جنوب استان کرمان: مطالعه موردی فرهنگ زبانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه انسان‌شناسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد انسان‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان‌شناسی همگانی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران

چکیده

اشاعه فرهنگی فرایندی است که از طریق آن، عناصر یا مجموعه‌های فرهنگی از یک فرهنگ یا جامعه به فرهنگ یا جامعه دیگر انتقال پیدا می‌کند و به‌تدریج در فرهنگ دیگر جذب و سبب دگرگونی آن می‌شود. طبق این اصل یک امر فرهنگی که علامت و مشخصه یک جامعه است، در جامعه دیگر به عاریت گرفته‌ شده و موردپذیرش قرار می‌گیرد. استان کرمان از دیرباز به علت شرایط طبیعی و تاریخ پرفرازونشیب آن، دارای تنوع قومی شامل گروه‌های قومی فارس، بلوچ، ترک و لر بوده است. در مقاله حاضر پس از معرفی موقعیت جغرافیایی، اجتماعی و فرهنگی استان کرمان، به بررسی گویش شمال و جنوب این استان می‌پردازیم. نتایج نشان می‌دهد که گویش‌های جنوب استان کرمان بیشتر تحت تأثیر گویش­های اقوام مهاجر بوده و به فارسی میانه نزدیک‌تر است و گویش­های شمال استان کرمان تحت تأثیر فارسی معیار قرار دارند. داده‌های زبانی توسط گویشوران بومی استان کرمان توسط دستگاه ضبط حرفه‌ای صوت جمع‌آوری‌شده و با نرم‌افزار تحلیل صوتی PRAAT بررسی‌شده‌اند. نتایج به‌دست‌آمده، می­تواند مورداستفاده انسان‌شناسان و پژوهشگران زبانی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها